Chhan chhana chhan aise chhanke

Kto wymyślił prezentacje maturalne z polskiego? Nie mam pojęcia, prócz tego, że pracował w Wielce Szanowanym Ministerium zajmującym się Oświecaniem górnej i durnej, a także i chmurnej młodzieży, której głupotę trzeba wyplenić wszelkimi sposobami. Bardzo długie zdanie. Spróbujcie wypowiedzieć je jednym tchem

Obecnie leją się łzy me czyste, rzęsiste z oczu zmęczonych, podkrążonych, na karty tuszem pomazane (zamazane) i wielkim słowem naznaczone (wypaczone): “BIBLIOGRAFIA”. Biblio, bowiem tylko Bóg Ci przy niej pomoże; a grafia, bo po odpowiednim czasie człowiek sam już nie wie, czy znaczek, który właśnie naciska to “a”, czy “p”, a może “t”?

Praca ta, choć z “zewnątrz” wydawała się czymś łatwym, prostym i przyjemnym, stała się męka dnia wczorajszego [jako, że miała być zrobiona na 24(00000000) godziny przed dzisiaj].

No.. Wstawiasz kropki, przecinki.. Przekopujesz się przez uniwersum książek, byleby znaleźć Tą Jedyną, Oczekiwaną, Przystępną i Rozumnie Napisaną. Później elegancko i radośnie zamieszczasz ją na kartce tylko po to, by.. Odkryć, iż data i podpis pojawiają się już na drugiej stronie. A, że w Wymogach Ministerium Oświeconych i Oświecających stoi, jak wół “jedna strona A4″, mażesz co się da i znów zapuszczasz się w nieznane rejony wydań i opracowań. W celu znalezienie czegoś krótszego oczywiście. I wpisujesz. I znowu za dużo miejsca. I znowu mażesz. I znowu szukasz. I znowu wpisujesz. I znowu za dużo miejsca. I znowu mażesz, i znowu, i znowu..

Następnego dnia, kiedy po przesiedzianej w zimnym blasku monitora nocy, półprzytomny/a, ale i z nadzieją, bijącym sercem i ukończoną bibliografią zanosisz ją nauczycielowi (tfu! teraz są Profesorowie na licencjacie) okazuje się, że.. Wszystko jest źle.

I bajka zaczyna się od nowa.

Syzyf przynajmniej widział kawałek świata po za tym swoim głazem. Ja zaś..

Właściwie co to za litera..?